WELSH CORGI CARDIGAN (FCI 38)
Wrażenie ogólne:
 Krępy, mocny, ruchliwy i wytrzymały pies, o wydłużonym tułowiu i ogonie, przypominającym lisią kitę.
Wyraz:
Czujny, żywy i inteligentny.
Temperament:
Żywy, opanowany, bez sladu nerwowosci lub agresji.
Głowa:
Lisia w kształcie. Mózgoczaszka szeroka i płaska między uszami, lekko zwężająca się ku oczom, a ponad nimi trochę wysklepiona. Stop umiarkowanie zaznaczony. Długość kufy do długości mózgoczaszki jak 3 do 5. Kufa lekko szpiczasta, podobnie jak nos, nie może być tępa. Żuchwa mocna, ale nie za silna. Nos czarny. |
 |
WELSH CORGI PEMBROKE (FCI 39)
Wrażenie ogólne:
Pies krótkonogi, mocny, krępy, żywy i bystry. Sprawia wrażenie dużej siły i wytrzymałości przy małych rozmiarach.
Wyraz:
Śmiały i chętny do pracy.
Temperament:
Przyjacielski, żywy, bez śladu agresji czy nerwowości.
Głowa:
Lisia w kształcie i wyrazie - czujnym i inteligentnym. Mózgoczaszka dość szeroka i płaska między uszami, stop umiarkowanie zaznaczony. Długość kufy do długości mózgoczaszki jak 3 do 5. Kufa lekko szpiczasta. Nos czarny. |
Oczy:
Średniej wielkości, o żywym i łagodnym wyrazie, dość szeroko rozstawione. Możliwie ciemne, stonowane z umaszczeniem, o ciemnych powiekach. Oczy częściowo lub całkowicie niebieskie dopuszczalne tylko u psów niebieskich marmurkowych.
Uszy:
Stojące, duże w porównaniu do wielkości psa, u nasady umiarkowanie szerokie, o lekko zaokrąglonych czubkach, rozstawione w odległości mniej więcej 9 cm. Ustawione tak, że ich czubki znalazłyby się poniżej linii, przeprowadzonych od końca nosa przez oczy. Osadzone daleko z tyłu głowy, aby mogły być położone płasko na szyi.
Uzębienie:
Szczęki mocne, zgryz nożycowy.
Szyja:
Dobrze umięśniona, proporcjonalna do tułowia, płynnie przechodząca w łopatki.
Kończyny przednie:
Łopatki skośnie ustawione, tworzące z ramionami kąt zbliżony do prostego. Łopatka i ramię dobrze umięśnione, łokcie przylegające, kościec mocny. Kończyny krótkie, ale nie aż tak, aby nie było "prześwitu" pod tułowiem. Ramię lekko wykrzywione, opasujące szeroką klatkę piersiową. Łapy skierowane lekko na zewnątrz.
Tułów:
Klatka piersiowa dość szeroka, głęboka, z wyraśnym przedpiersiem. Tułów wydłużony i masywny, dobrze ożebrowany, wyraśnie widoczna talia. Grzbiet prosty.
Kończyny tylne:
Mocne, dobrze kątowane, o dobrze umięśnionych udach i podudziach, i mocnym kośćcu, krótkie, śródstopia w postawie pionowe do podłoża i równoległe wobec siebie.
Łapy:
Okrągłe, zwarte, raczej duże, o mocnych opuszkach. Wilcze pazury powinny być usunięte.
Ogon:
Przypomina lisią kitę i stanowi przedłużenie linii grzbietu, długi na tyle, aby dotykał lub prawie dotykał podłoża. W postawie trzymany nisko, w ruchu może być wzniesiony nieco powyżej linii grzbietu, ale nie zakręcony.
Ruch:
Żwawy i swobodny, łokcie przylegające, ani luźny, ani związany. Krok długi, niewysoki, pełna harmonia akcji przodu i tyłu.
Szata:
Krótka lub średnio długa, twarda, możliwie prosta, z podszerstkiem, nieprzemakalna.
Maść:
Dowolna, także z białymi znaczeniami, tyle, że biel nie powinna dominować. |
|
Oczy:
Okrągłe, średniej wielkości, nie wypukłe, brązowe, stonowane z umaszczeniem.
Uszy:
Stojące, średniej wielkości, lekko zaokrąglone na końcach. Linia, przeprowadzona od końca nosa przez oko przejdzie przez czubek ucha lub blisko niego.
Uzębienie:
Szczęki mocne, zgryz nożycowy.
Szyja:
Średniej długości.
Kończyny przednie:
O mocnym kośćcu, krótkie i możliwie proste. Ramię lekko wykrzywione, opasujące szeroką klatkę piersiową. Łokcie dobrze przylegające do boków, łopatka skośna, tworzy z ramieniem kąt zbliżony do prostego.
Tułów:
Średniej długości, nigdy krótki, oglądany od góry lekko zwężający się ku tyłowi. Grzbiet prosty, klatka piersiowa szeroka i głęboka, dobrze ożebrowana.
Kończyny tylne:
Mocne i sprawne, dobrze kątowane w stawach skokowych, krótkie. O mocnym kośćcu. śródstopia proste i równoległe.
Łapy:
Owalne, zwarte, dobrze wysklepione, dwa środkowe palce nieco dłuższe. Pazury krótkie i mocne.
Ogon:
Krótki, najlepiej naturalny
Cięty: krótki.
Niecięty: osadzony na przedłużeniu linii grzbietu, naturalnie noszony powyżej linii grzbietu kiedy pies jest w ruchu lub w stanie pobudzenia.
Ruch:
Żwawy i swobodny, ani luźny, ani związany. Krok długi, niewysoki, pełna harmonia akcji przodu i tyłu.
Szata:
Średniej długości, prosta, z gęstym podszerstkiem, nigdy nie miękka, kędzierzawa czy szorstka.
Maść:
Jednolicie ruda, śniada lub płowa, czarna podpalana, także z białymi znaczeniami na łapach, piersi i szyi. Dopuszczalna niewielka ilość bieli na głowie i pysku. |
Wymiary:
Idealna wysokość w kłębie to 30 cm, waga proporcjonalna do wielkości. Harmonia budowy ważniejsza od wielkości.
Wady:
Każde odstępstwo od powyższego wzorca powinno być uznane za wadę i oceniane stosownie do stopnia nasilenia.
Uwaga:
Samce mieć powinny dwa normalnie rozwinięte jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.
Tłumaczenie wzorców:
Mirosław Redlicki |
|
Wymiary:
Wysokość w kłębie około 25 do 30 cm. Waga: psy od 10 do 12 kg, suki od 9 do 11 kg.
Wady:
Każde odstępstwo od powyższego wzorca powinno być uznane za wadę i oceniane stosownie do stopnia nasilenia.
Uwaga:
Samce mieć powinny dwa normalnie rozwinięte jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie. |
|
